Ενετοκρατία

Το 1207 ο Μάρκος Σανούδος κατακτά τη Νάξο και την Άνδρο και ιδρύει το «Δουκάτο του Αιγαίου πελάγους» με πρωτεύουσα τη Νάξο και ανακηρύσσεται ως Δούκας. Παρόλο που ήταν βενετός αναγνώριζε τον αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης και όχι της Βενετίας με αποτέλεσμα να είναι σε συνεχείς προστριβές και συγκρούσεις με τους Βενετούς.

Οι τοπικές παραδόσεις (δεν είναι βέβαιο) αναφέρουν πως ο Σανούδος ενήργησε σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα και διένειμε τη γη σε φέουδα που τα διοικούσαν οι ευγενείς φεουδάρχες. Ωστόσο η ηγεμονία των Σανούδων χαρακτηρίζεται από εντάσεις αφού ήταν συνεχής η προσπάθεια αντίστασης με πολέμους και χρήση της διπλωματίας. Απέναντί τους οι πειρατές, οι βυζαντινοί κατακτητές, οι ηγεμόνες της Άνδρου και Τήνου Ghisiαλλά και οι Βενετοί που δεν παραιτήθηκαν ποτέ από τις αξιώσεις τους. Η οικογένεια των Σανούδων παραχώρησε επεισοδιακά την ηγεμονία της στους Κρίσπο το 1383 και αυτοί με τη σειρά τους διαφέντεψαν στο νησί ως το 1566 όταν το κατέκτησε ο τούρκος ναύαρχος Μπαρμπαρόσα.

Στη συνέχεια τον 16ο αιώνα εμφανίζεται στο νησί μια έλευση στο νησί από Βενετούς ευγενείς που αποκτούν μεγάλες εκτάσεις γης είτε αγοράζοντάς τη είτε με γάμους με αποτέλεσμα να αποκτούν μεγάλη δύναμη και επιρροή στον τόπο ενισχύοντας το φεουδαρχικό σύστημα. Ονόματα όπως Κρίσπι, Ντε Μοδένα, Δελαρρόκα, Μπαρότζι, Κόκκοι, Γκριμάλντι και άλλα είναι μερικοί από τους νέους εξουσιαστές. Στη δούλεψή τους υπεισέρχονται οι κάτοικοι του νησιού που καλούνται πέρα από την εργασία τους να πληρώνουν και φόρους. Οι περίφημοι πύργοι της Νάξου ανήκουν κυρίως σε αυτή την περίοδο και αποτελούν σύμβολο επιβολής της δύναμης ,του πλούτου και της εξουσίας των αρχόντων της φεουδαρχίας.     
this is naxos magazine
Sponsors